"Nieuwe" schildpaddensoort ontdekt op Santa Cruz

Een onderzoek van Yale University, onder leiding van dr. Gisella Caccone, heeft duidelijk gemaakt dat de twee populaties reuzenschildpadden op het eiland Santa Cruz moeten worden opgevat als twee aparte soorten: de Westelijke (Chelonoidis porteri) en de Oostelijke Santa Cruz Reuzenschildpad (Chelonoidis donfaustoi). Dat er op Santa Cruz twee populaties reuzenschildpadden voorkomen, was al langer bekend, maar tot nu toe werden beide populaties tot dezelfde soort gerekend, namelijk C. porteri.

De westelijke vorm kennen de meeste Galápagosbezoekers wel. Het is de soort die je tijdens een bezoek aan “La Reserva” in het zuidwestelijke hoogland van Santa Cruz gegarandeerd tegenkomt. De onderzoekers schatten dat de huidige populatie, die zich ophoudt in een gebied van zo’n 156 km², 2000 tot 4000 dieren telt.

Kaart waarop de verspreiding van de twee reuzenschildpadden is te zien. Overgenomen uit PLos One.

De oostelijke soort, die dus voorkomt in het oosten van Santa Cruz, telt daarentegen slechts enkele honderden individuen. Zij bewonen de oostelijke helling van Cerro Fatal (“de fatale heuvel”), een gebied dat beduidend droger is dan La Reserva. De nieuwe soort is genoemd naar Fausto Llerena Sánchez, voor vrienden en collega’s “Don Fausto”, die zich 43 jaar als parkwachter heeft ingezet voor het behoud van de reuzenschildpadden in de Galápagos Eilanden. Bovendien was hij jarenlang verzorger van Lonesome George. 

De vaststelling van deze nieuwe soort brengt het aantal soorten reuzenschildpadden op de Galápagos Eilanden dat met de dood van Lonesome George was gedaald naar tien, weer op elf. Men acht het van groot belang om deze oostelijke populatie die van de westelijke wordt gescheiden door een strook agrarisch gebied van nauwelijks twintig kilometer, zorgvuldig te beheren en te zorgen dat hij niet in contact komt met de westelijke. Ondanks het feit dat beide soorten niet ver van elkaar voorkomen, verschillen zij namelijk genetisch sterk van elkaar. Iets wat duidelijk wordt geïllustreerd door het verschil in “ouderdom” van beide populaties, bijna twee miljoen jaar voor de westelijke tegenover nog geen half miljoen jaar voor de oostelijke.

Het lijkt onwaarschijnlijk dat de Galápagosbezoekers op korte termijn al toegang zullen krijgen tot het gebied, waar deze oostelijke populatie zich ophoudt. Voor meer informatie, zie het wetenschappelijke artikel in PLos One.

Een reuzenschildpad van de La Reserva populatie. Foto: F.J. Engelsma.